Gemeenteberichten

Gemeenteberichten is het informatieblad van onze gemeente, dat 6 keer per jaar verschijnt. Het is een periodiek met alle belangrijke informatie over kerkdiensten, gemeente-avonden, lezingen e.d. Daarnaast worden ook belangrijke activiteiten vermeld van landelijke- en regionale aard. Voor een proefnummer of inlichtingen kunt u contact opnemen met het secretariaat.
Een abonnement kost € 12.50 per jaar.

TER OVERDENKING uit het laatste nummer:

God is net als het licht voortdurend in beweging
Telkens wanneer ik in de bijbel lees dat iemand iets ‘ziet’, realiseer ik me dat het in
overdenkingen nauwelijks gaat over ‘zien, maar vaak over ‘geloven’. Misschien komt dat wel
door de zaligspreking van Jezus in de Bergrede: Zalig zij die niet zien en toch
geloven. Hierdoor lijkt het dat ‘zien’ en ‘geloven’ twee tegenstellingen zijn.
Het is de profeet Ezechiël, die ervaart dat hij door God werd opgeroepen om te ‘zien’. Het
gaat hier niet om het ‘zien’ zoals wij een bekende voorbij zien komen. Het gaat hier om een
visioen. Ezechiël heeft een overweldigende ervaring, die niet door anderen te zien is, maar
voor hem wel werkelijkheid is. Ezechiël ervaart dat God onvoorstelbaar is. Om toch iets over
God te kunnen zeggen, gebruikt Ezechiël uitdrukkingen als: ‘iets glansde zoals’, ‘het leek op’,
‘iets dat eruitzag als’. Ezechiël zegt niet: ik heb God gezien. Nee, hij zegt: dit is wat ik van God
heb gezien. Hiermee zegt Ezechiël dat God veel groter is dan wij ons kunnen voorstellen.
Ezechiël kan de goede woorden niet vinden; hij stapelt de ene beeldspraak op de andere.
Door deze beelden die Ezechiël schetst, kan ik me voorstellen dat u zegt: ik heb toch liever
een wat concreter godsbeeld. Maar het gevaar bestaat dat we dan misschien God te dichtbij
halen, die we altijd bij de hand hebben, we van God een ‘huis-tuin-en-keukengod’ maken.
Als mensen in de bijbel God ontmoeten, dan is God met een en al licht omgeven, waardoor
ze hem niet kunnen zien, maar wel ten diepste kunnen ervaren. Het zijn de discipelen, die
ervaren dat iets van dat krachtige licht in de opgestane Jezus zichtbaar wordt, als Marcus
schrijft dat op de berg Jezus van gedaante veranderde en door krachtig stralend wit licht
werd omgeven.
Het moment vasthouden, dat is wat Petrus wil, als hij tegen Jezus zegt: “Rabbi, het is goed
dat wij hier zijn, laten we drie tenten maken, een voor u, een voor Mozes en een voor Elia”.
Het moment vasthouden, dat is heel herkenbaar voor ons, als we iets moois zien of op een
vreugdevolle moment. Dat is zo’n moment waarop je kunt worden overvallen door het
verlangen dat het altijd maar zo zou kunnen blijven.
Die topervaring vasthouden – dat was niet mogelijk. Want Jezus veranderde weer in zijn
gewone gedaante. Samen gaan ze de berg af. Ze dalen af, weer het gewone leven in. Het
overweldigende moment, daar boven op de berg, is voorbij.
Dat overweldigende moment van Gods nabijheid kunnen we kunnen niet vasthouden. Dat
besef had Monet ook toen hij de kathedraal van Rouen schilderde, namelijk dat God net als
het licht voortdurend in beweging is. Hij heeft 30 schilderijen van de kathedraal gemaakt, elk
op een ander tijdstip van de dag en in een ander jaargetijde om de wonderlijke speling van
het licht vast te kunnen leggen. Elke keer ervaart hij dat de kathedraal door het licht er
anders uitziet, de kathedraal als het ware wordt bespeeld door een wonderlijk licht. Het is
dit besef, dat hem iets laat ervaren van de Goddelijke nabijheid. De Goddelijke nabijheid, je
kunt het zien en ervaren maar je kunt het niet vasthouden. God is als het ware, net als het
licht, voortdurend in beweging.

Namens Waddinxveen
René Schreuder